Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

Hoe neem je afstand zonder een kluizenaar te worden?

Wakker worden met het besef dat het even genoeg is. Tijd om afstand te nemen van de voor mij veel te snelle wereld. Maar hoe doe je dat, zonder een kluizenaar te worden? Is wegrennen een optie? Alles laten vallen, zonder enig plan een sprintje trekken tot dat je met een hongerig, uitgeput lijf ergens strandt? 

Dit lijkt op vluchtgedrag en daar maken we tegenwoordig de meeste mensen niet blij mee. Het lijkt mij handiger om de dagelijkse worstelingen niet uit de weg te gaan maar ze te nemen zoals ze zijn. Je hier tegen verzetten is als een voetbalwedstrijd tegen de Duitsers, uiteindelijk verlies je na veel inspanning toch het duel.

Wij zijn continu online en altijd bereikbaar. Dit leidt tot stress. Het schijnt zelfs dat dit vergeleken kan worden met het stressniveau van een holbewoner die steeds op jacht is naar voedsel. 

Wij hebben de neiging om een enorme strijd te voeren tegen het huidige moment. Waardoor we met gedachten naar het verleden of de toekomst gaan. Wanneer we naar het verleden afdwalen, denken we aan een ervaring welke prettig was of juist onprettig. Hierdoor ervaart je lijf gewaarwordingen. Die zich ook weer onderscheiden als aangenaam of vervelend. Je ontwikkelt op dat moment verlangen of afkeer, beiden zorgen ervoor dat je niet in het huidige moment leeft en dat je met steeds meer druk op je schouders door het leven gaat. 

Al gauw geef je een oordeel: prettig of onprettig aan hetgeen wat nog moet gaan gebeuren. Dit zorgt er wederom voor dat je met verlangen of afkeer aan het reageren bent waardoor je zwaarder door het leven gaat. En zo is de cirkel rond. Daarom raadzaam om in het nu te leven. Om te genieten van het huidige moment. 

Dit kan ieder op zijn eigen manier doen. Dit doe ik door iedere dag een moment uit te kiezen om helemaal niks te doen. Dan ga ik offline, zoek ik een rustige plek op en zit ik stil. De gedachten die op dat moment langskomen laat ik voor wat ze zijn. Ik probeer op dat moment geen oordeel te vormen. Wanneer dit wel gebeurt ga ik terug naar mijn ademhaling.

Dit moment zorgt ervoor dat je dichter bij jezelf komt en dat de kleine dingen in het leven meer waarde krijgen. Het helpt om te zien hoe simpel het leven eigenlijk is, wat wij allemaal wel eens vergeten. De consumptiemaatschappij dwingt ons om hier afstand van te nemen.

Dat is waar ik voor kies. Ieder zo zijn manier. Wel is ieder mens in de huidige maatschappij gebaat bij rust, gecreëerd door het nemen van afstand. We werken momenteel minder uren dan vijftig jaar geleden. Toch hebben we het gevoel dat we meer werken, dat we minder vrije tijd hebben en dat de tijd voorbij vliegt. 

Zorg goed voor jezelf en kies eens bewust voor niks. Helemaal niks. Keer naar binnen en kom tot rust. Ga op reis en kom uitgerust terug. Zodat je met een heldere geest de wereld ziet en beseft hoe mooi het leven kan zijn.

Ondertussen is er een boek verschenen. Het poëziealbum van een schatzoeker, memoires van een vader, meester en idealist. Je kunt het hier bestellen.