Willem Meester

Schijnbaar zit het antwoord in mij

De tijd zal het leren

Ik ben ontsnapt aan de tijd. Er is geen besef meer van welke dag het is. Het zou maandag, woensdag of de dag van het nieuwe jaar kunnen zijn. Misschien bevind ik mij wel in een andere dimensie. Ik heb geen idee, en die onwetendheid richting de kalender is een bevrijding. Tijd is niets meer dan een verzinsel, deze dagen laten dat duidelijk zien.

Dit zijn de momenten dat we zeggen: de tijd vloog voorbij. Een wereld zonder tijd, is een wereld met minder stress. Steeds vaker lees je dat het zo prettig is om in het nu te leven. Dan heb je vast ook wel gelezen dat er niets anders bestaat dan het nu. Tijd maakt het lastig dit te beseffen. Natuurlijk zijn de seizoenen daar en doorlopen we allemaal het proces van geboorte en dood. Maar is het echt nodig om tijdens dat proces zo bezig te zijn met waar jij je bevindt op de tijdlijn?

Zit er niet enorm veel vrijheid in het loslaten van dit idee? Wanneer we dat wat meer zouden doen, bestaan er dan nog wel mensen met een burn-out? Ik snap het. Het loopt nu eenmaal zo. Het is ook niet dat ik mij verzet tegen de tijd. Alleen het zijn van die vragen die mij bezig houden. Die als ware de tijd doden en het hele verhaal wat speelser maken. Alles is maar een idee. Alles is verzonnen. Zo ook deze woorden, zo ook mijn naam, mijn identiteit, de afspraak bij de tandarts en de klok die aan de muur hangt.

Wanneer ik het spelletje zou spelen van koning of president, dan zou ik het spelletje van de tijd in de kast zetten. Gewoon uit nieuwsgierigheid, om te kijken wat er plaats zou vinden. Mensen zouden genoeg slapen. Je werk begint pas wanneer het buiten niet meer donker is, en is af voordat het donker is. Er wordt gegeten wanneer je honger hebt en gewerkt wanneer er geld nodig is. Men zou alles doen naar behoefte in plaats vanuit verlangen. Dit klinkt als mijn favoriete spel.

Want meer dan dat is het toch niet? We spelen allemaal een spelletje en niemand weet wat de regels zijn. We doen allemaal maar wat. De mensen in de politiek praten over de spelregels. Dat is het spelletje dat zij spelen. Jij en ik spelen weer een ander spel. Misschien speel je met oudejaarsavond wel het spel van de jaarwisseling. Wellicht steek je voor honderden euro’s vuurwerk af en geniet je daar enorm van, misschien eet je wel oliebollen tot je er genoeg van hebt, of heb je seks met de vuilnisman.

Het is allemaal oké.

We zijn niets meer dan een pion geplaatst op een groot bordspel, een rimpel water in de rivier van het grotere geheel. Welke zetten we plaatsen zien we wel.

De tijd zal het leren...

Fijne avond.

X